Do kiedy zdalne w przedszkolu? Decyzje lokalne i zasiłek opiekuńczy

Jako rodzic doskonale rozumiem, jak ważne są aktualne i rzetelne informacje, zwłaszcza gdy dotyczą edukacji i opieki nad naszymi dziećmi. W obliczu dynamicznych zmian i czasem niepewności, kwestia zdalnego nauczania w przedszkolach budzi wiele pytań. Ten artykuł ma za zadanie rozwiać wątpliwości i dostarczyć konkretnych danych na temat tego, kiedy i na jakich zasadach przedszkola mogą przechodzić na tryb zdalny, a także jakie prawa przysługują rodzicom w takich sytuacjach.

Zdalne nauczanie w przedszkolu: kiedy i dlaczego jest możliwe?

Z mojego doświadczenia wynika, że zdalne nauczanie w przedszkolach to rozwiązanie, które nie jest ani systemowe, ani ciągłe. W przeciwieństwie do szkół, gdzie zdalne lekcje bywały wprowadzane na szerszą skalę, w przypadku przedszkoli rząd nie planuje powszechnego zamykania placówek. Decyzje o przejściu na tryb zdalny są zawsze lokalne i podyktowane wyjątkowymi okolicznościami, które zagrażają zdrowiu lub bezpieczeństwu dzieci.

Głównym i najczęstszym powodem wprowadzenia nauczania zdalnego jest zagrożenie epidemiczne. Mam tu na myśli sytuacje, takie jak gwałtowny wzrost zachorowań na choroby zakaźne na przykład grypę, ospę wietrzną czy inne infekcje zarówno w samej placówce, jak i w regionie. Celem jest oczywiście ograniczenie rozprzestrzeniania się wirusów i bakterii wśród najmłodszych, którzy są szczególnie podatni na infekcje.

Oprócz zagrożeń epidemicznych, dyrektor przedszkola może być zmuszony do zawieszenia zajęć stacjonarnych z powodu innych zdarzeń losowych. Mogą to być:

• Awarie infrastrukturalne: Na przykład pęknięta rura, brak ogrzewania zimą, problemy z dostawą prądu czy wody, które uniemożliwiają bezpieczne i higieniczne funkcjonowanie placówki.
• Klęski żywiołowe: Powodzie, silne wichury, pożary lub inne katastrofy, które bezpośrednio zagrażają budynkowi przedszkola lub utrudniają dojazd do niego.
• Sytuacje kryzysowe: Inne nieprzewidziane zdarzenia, które wymagają natychmiastowego zamknięcia placówki ze względów bezpieczeństwa.

Jak wygląda zdalne nauczanie w przedszkolu i kto o nim decyduje?

Proces podejmowania decyzji o zawieszeniu zajęć stacjonarnych i wprowadzeniu nauki zdalnej jest ściśle określony i wymaga współpracy kilku podmiotów. Oto, jak to zazwyczaj wygląda:

1. Inicjatywa dyrektora przedszkola: Dyrektor, widząc zagrożenie (np. dużą absencję dzieci i personelu z powodu choroby, awarię), podejmuje decyzję o konieczności zawieszenia zajęć stacjonarnych.
2. Zgoda organu prowadzącego: Dyrektor musi uzyskać zgodę od organu prowadzącego przedszkole (najczęściej jest to gmina). Organ prowadzący analizuje sytuację i wyraża zgodę na proponowane rozwiązanie.
3. Opinia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego (Sanepidu): Jest to kluczowy element, zwłaszcza w przypadku zagrożeń epidemicznych. Sanepid ocenia ryzyko i wydaje opinię, czy zawieszenie zajęć jest uzasadnione i konieczne.
4. Wprowadzenie nauczania zdalnego: Po uzyskaniu wszystkich niezbędnych zgód i opinii, dyrektor informuje rodziców o zawieszeniu zajęć stacjonarnych i wprowadzeniu nauki zdalnej.

Typowy czas trwania zawieszenia to zazwyczaj od kilku dni do 2-3 tygodni. Jeśli jednak przyczyna zawieszenia nie ustąpi, istnieje możliwość jego przedłużenia, oczywiście po ponownej konsultacji i uzyskaniu zgód.

Wiem, że wielu rodziców zastanawia się, jak w praktyce wygląda zdalne nauczanie dla najmłodszych. Przedszkola podchodzą do tego bardzo elastycznie, dostosowując formy pracy do możliwości psychofizycznych małych dzieci. Zazwyczaj spotykamy się z następującymi rozwiązaniami:

• Materiały do pracy w domu: Nauczyciele przesyłają rodzicom gotowe karty pracy, propozycje zabaw ruchowych i plastycznych, teksty piosenek, wierszyków, a także linki do wartościowych materiałów edukacyjnych dostępnych online (np. bajek edukacyjnych, filmów).
• Krótkie spotkania online: Często organizowane są krótkie, kilkunastominutowe spotkania na platformach komunikacyjnych. Ich celem jest przede wszystkim utrzymanie kontaktu dziecka z grupą rówieśniczą i nauczycielami, a nie realizacja pełnego programu nauczania.
• Indywidualne konsultacje: Nauczyciele są dostępni online lub telefonicznie, aby wspierać rodziców i odpowiadać na ich pytania dotyczące proponowanych aktywności.

Jako ekspert, zawsze podkreślam, że kluczem do sukcesu w zdalnym nauczaniu przedszkolnym jest zabawa i codzienne aktywności. Oto kilka praktycznych wskazówek, jak możecie wspierać swoje dziecko:

• Stwórzcie plan dnia: Nawet luźny harmonogram, który obejmuje czas na zabawę, posiłki i krótkie aktywności edukacyjne, pomoże dziecku poczuć się bezpiecznie i zorganizowanie.
• Wykorzystajcie materiały z przedszkola: Nie traktujcie ich jako "obowiązkowych zadań", lecz jako inspirację do wspólnej zabawy. Jeśli przedszkole przysłało propozycję lepienia z plasteliny, zróbcie to razem!
• Czytajcie książki: Wspólne czytanie to doskonały sposób na rozwijanie słownictwa, wyobraźni i budowanie więzi.
• Angażujcie dziecko w codzienne czynności: Gotowanie, sprzątanie, podlewanie kwiatów to wszystko są okazje do nauki i rozwijania samodzielności.
• Ruch to podstawa: Zapewnijcie dziecku dużo ruchu, nawet w domu. Tańczcie, skaczcie, budujcie tory przeszkód.
• Bądźcie elastyczni: Pamiętajcie, że każde dziecko jest inne. Nie zmuszajcie do aktywności, na które nie ma ochoty. Ważniejsze jest utrzymanie pozytywnej atmosfery.

Krótkie spotkania online dla przedszkolaków, choć mogą wydawać się wyzwaniem ze względu na ich ograniczoną koncentrację, mają swój sens. Psychologowie podkreślają, że ich głównym celem nie jest przekazywanie wiedzy, lecz utrzymywanie kontaktu z grupą i nauczycielami. Dla małego dziecka widok znajomych twarzy, nawet na ekranie, jest bardzo ważny dla poczucia przynależności i stabilności. Wyzwaniem jest oczywiście utrzymanie uwagi, dlatego te spotkania są krótkie, dynamiczne i często zawierają elementy zabawy, piosenek czy krótkich opowieści. Ważne, aby rodzice nie mieli poczucia, że dziecko musi siedzieć nieruchomo przed ekranem przez cały czas trwania spotkania.

Prawa rodzica w czasie zdalnego nauczania przedszkolnego

Jednym z kluczowych praw, o którym każdy rodzic powinien wiedzieć w sytuacji zamknięcia przedszkola, jest dodatkowy zasiłek opiekuńczy. Przysługuje on rodzicom dzieci do 8. roku życia, gdy placówka, do której uczęszcza dziecko, jest zamknięta z powodu nieprzewidzianych okoliczności, takich jak właśnie wprowadzenie nauczania zdalnego. Jest to świadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), które ma na celu zrekompensowanie utraconego zarobku w związku z koniecznością zapewnienia opieki dziecku.

Złożenie wniosku o dodatkowy zasiłek opiekuńczy w ZUS nie jest skomplikowane, ale wymaga przestrzegania kilku kroków:

1. Ustal, czy spełniasz warunki: Upewnij się, że przedszkole jest zamknięte z powodu np. zagrożenia epidemicznego lub awarii, a Twoje dziecko nie ukończyło 8 lat.
2. Pobierz formularz Z-15A: Formularz ten jest dostępny na stronie internetowej ZUS lub w każdej placówce ZUS. Możesz go również pobrać z systemów kadrowo-płacowych w swoim miejscu pracy.
3. Wypełnij wniosek: Wpisz swoje dane, dane dziecka, okres, za który ubiegasz się o zasiłek, oraz przyczynę zamknięcia placówki.
4. Dołącz zaświadczenie z przedszkola: Przedszkole powinno wystawić zaświadczenie potwierdzające okres zamknięcia placówki i wprowadzenia nauczania zdalnego.
5. Złóż wniosek u pracodawcy lub bezpośrednio w ZUS: Jeśli jesteś pracownikiem, wniosek wraz z zaświadczeniem składasz u swojego pracodawcy, który przekaże go do ZUS. Jeśli prowadzisz działalność gospodarczą, składasz go bezpośrednio w ZUS.
6. Czekaj na decyzję: ZUS rozpatrzy Twój wniosek i wypłaci zasiłek.

Wielu rodziców zastanawia się, czy pracodawca może odmówić wolnego na opiekę nad dzieckiem, gdy przysługuje im dodatkowy zasiłek opiekuńczy. Prawo jest w tej kwestii jasne: pracodawca nie może odmówić wolnego w sytuacji, gdy placówka opiekuńcza dla dziecka do lat 8 jest zamknięta, a rodzicowi przysługuje zasiłek opiekuńczy. Jest to uprawnienie pracownicze, które ma na celu ochronę rodziców w nieprzewidzianych okolicznościach. Ważne jest jednak, aby jak najszybciej poinformować pracodawcę o zaistniałej sytuacji i zamiarze skorzystania z zasiłku.

Powrót do przedszkola po przerwie: jak pomóc dziecku?

Decyzja o powrocie do nauki stacjonarnej zapada po ustaniu przyczyny, która wymusiła zamknięcie placówki. Oznacza to, że gdy zagrożenie epidemiczne minie lub awaria zostanie usunięta, dyrektor przedszkola, po konsultacji z organem prowadzącym i Sanepidem, ogłasza termin ponownego otwarcia. Informacja ta jest zazwyczaj komunikowana rodzicom z odpowiednim wyprzedzeniem, na przykład poprzez dziennik elektroniczny, stronę internetową przedszkola czy wiadomości SMS.

Powrót do przedszkola po dłuższej przerwie, zwłaszcza po okresie zdalnego nauczania, może być dla dziecka wyzwaniem. Oto praktyczne porady, jak możecie ułatwić dziecku ponowną adaptację i powrót do grupy rówieśniczej:

• Rozmawiajcie o powrocie: Opowiedzcie dziecku, co będzie się działo w przedszkolu, przypomnijcie o kolegach i ulubionych zabawkach.
• Przygotujcie się razem: Wspólnie spakujcie plecak, wybierzcie ubranie na pierwszy dzień. To buduje poczucie kontroli i ekscytacji.
• Wróćcie do rutyny: Kilka dni przed powrotem zacznijcie przywracać przedszkolny rytm dnia wczesne wstawanie, stałe pory posiłków.
• Bądźcie wyrozumiali: Dziecko może być bardziej płaczliwe, marudne lub zmęczone w pierwszych dniach. To naturalna reakcja na zmianę.
• Zaufajcie nauczycielom: Oni również mają doświadczenie w adaptacji dzieci i są gotowi wspierać Wasze pociechy.
• Poświęćcie czas na rozmowę: Po powrocie z przedszkola znajdźcie chwilę, aby zapytać, jak minął dzień, co było fajne, a co trudne.

Warto również zwrócić uwagę na sygnały, które mogą wskazywać na trudności adaptacyjne lub inne problemy emocjonalne po powrocie dziecka do przedszkola. Moje doświadczenie podpowiada, aby nie ignorować takich zachowań jak:

• Nagła zmiana zachowania: Dziecko staje się bardziej wycofane, płaczliwe, agresywne lub apatyczne.
• Problemy ze snem: Trudności z zasypianiem, koszmary nocne, częste budzenie się.
• Regres w rozwoju: Np. ponowne moczenie się w nocy, ssanie kciuka, mówienie "po dziecięcemu".
• Odmawianie chodzenia do przedszkola: Silny opór, lęk przed rozstaniem, somatyczne dolegliwości (bóle brzucha, głowy) przed wyjściem.
• Brak apetytu lub nadmierne jedzenie: Zmiany w nawykach żywieniowych.

Jeśli zauważycie takie sygnały, warto porozmawiać z wychowawcą przedszkolnym, a w razie potrzeby skonsultować się z psychologiem. Szybka reakcja może pomóc dziecku w łatwiejszym przejściu przez ten trudny okres.